พักนี้อัพบลอคสองตอนติดกันบ่อยแฮะ...
คราวนี้จะมารีพอร์ทการผจญภัยเล็ก ๆ อันยิ่งใหญ่ของแมลงปอยิ้มเมื่อวันที่ 15 มีนาคม หลังวันไวท์เดย์และวันเกิดเรนอฟจัง 1 วัน! (<<< บอกทำเพื่อ?)
ไปเที่ยวบ้าน Miranmasisda หรือที่เรียกกันว่าปุณนี่มางับ - -+
ออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ เช้ามั่ก ๆ นั่งรถพ่อไป - -+ ขับวนหาซอยบ้านมันไม่เจอพอเจอซอยก็วนหาบ้านมันไม่เจออีก (จริง ๆ คือจำทางตอนมาครั้งแรกไม่ได้ -*-+) สุดท้ายก็หาเจอจนได้และพบว่า เลขที่บ้านมันมีต้นไม้บัง นั่นเอง -*-
ก่อนเข้าไป ผมโทรเข้ามือถือมัน ...มือถือปิด...
-*-...
ไม่เป็นไร กดกริ่งเอาแล้วกัน ปรากฏว่าคุณเธอยังไม่ตื่น =[]=!!! อะไรก๊านนน~ ปอยิ้มมารอหน้าบ้านแล้วนะ!! ออกมาต้อนรับท่านผู้นี้ซะโดยดี
สักพักคุณเธอก็เปิดประตูออกมาต้อนรับและพบว่า...เจ๊สวยขึ้น! =[]=!!! กิ้ว ๆ รู้นะว่าตอนอ่านนี่เขินอยู่ อุฮิ~
ไปถึงตอนแปดโมงกว่า ๆ แล้วก็ไปอาศัยอาหารเช้าบ้านเขาเฉยเลย... กินซาลาเปากัน ปอยิ้มอยากกินไส้หมูสับ มันอยากกินไส้หมูแดง ปรากฏว่าไม่มีใครหยิบได้ไส้ที่ต้องการเลย... ว้า~ ไม่ลัคกี้เลยแฮะ
จากนั้นก็เริ่มปฏิบัติการไร้สาระกันหลังจากกินเสร็จ เปิดคอม เข้า youtube.com ปุณนี่โหลด Chad Vader มาดูกัน มันคือหนังตลกที่ตลกจริง ๆ ดูแล้วหลงรักพนักงานถูพื้นกะดึกในซูเปอร์มาร์เก็ตที่แช้ด เวเดอร์ไปเป็นผู้จัดการ (?) ชอบผีเมาแล้วขับด้วย เท่จริง ๆ เชียว
ดูจบหนึ่งซีรี่ย์ส 6 ตอนแล้วก็ตาปอยิ้มโหลด Dream Live 1st คอนเสิร์ตปุริมา (บังคับ) ดู ฮิ้ววว~ รักน้องงู รักอินุอิ >w< ช่วยกันสครีมนาโอยะซังคนเล่นน้องงูที่ขาสวยโคตร~ สูงโคตร~ น่ารักโคตร~ และโซตะซังคนเล่นอินุอิที่...อ๊างงงงงงงงง~ แอบสงสัยในใจเล็กน้อย ทำไมคนเขียนบทดรีมไลฟ์ถึงเชียร์คู่โมะไคกับทากะอินุอ่ะ เค้าจะเอาอินุไค เค้าจาอาวง่า~ TwT
ระหว่างดูดรีมไลฟ์ ผมแอบไปดูตู้หนังสือคุณเธอ...อ๊างงง โดแต่ละเล่มได้ใจมาก การ์ตูนก็เยอะโฮวกกกกส์ โฮวกกกกกส์~ มีคู่มือ+พจนานุกรมเต็มไปหมด แถมเก็บเป็นระเบียบอีกต่างหากช่างเหมาะกับเป็นโต๊ะสำหรับนักเขียนจริง ๆ เล้ย อยากลองมานั่งปั่นโดที่นี่ดูจังเลย~
หลังจากนั้น ก็เข้าสู่คอร์สเนื้อหาสาระ เรียนญี่ปุ่นเบี้องต้นกับมิแรนมาซิสด้า และเรียนCGลงสีคาแร็กเตอร์กับแมลงปอยิ้มโคตรหล่อจริง ๆ นะ (???)
เริ่มจากปอยิ้มเรียนภาษาญี่ปุ่นทรหด... คัด คัด คัด แล้วก็คัด วะฮ่า ๆ ๆ ๆ อะ อิ อุ เอะ โอะหลอนเข้าสมอง ได้ลองใช้ปากกาหัวตัดของปุณนี่ด้วยล่ะ - -+
สักพัก...เริ่มหิวกัน อีกห้านาทีเที่ยงนี่นะ... เลยลงไปทานข้าว อาศัยข้าวบ้านเค้าอีกแล้ว (ฮา~) เมนูปู ปู ปู!! ไส้กรอกอร่อยมากงับ - -b+ อยากขโมยไปกินต่อที่บ้านทีเดียว... เพราะความอร่อย+ความหิว+ไม่ได้กินข้าวเช้า ข้าพเจ้าเลยสวาปามซะ...สาม? ไม่สิ สี่จานเลยเชียว (กินของเขาแล้วยังกินมากอีก ไอ้ปอยิ้มเอ้ยยย) พอปุณนี่ถามเราก็เลยทำหน้าเทะสึกะแล้วบอกว่า "มันคือความรับผิดชอบ" (จริง ๆ คือวิญญาณลิงตะกละโมโมะเข้าสิง 555+)
พอทานเสร็จ คัดต่ออีเล็กน้อยและเรียนคำศัพท์อีกนิดหน่อยก็เข้าสู่คอร์สสอนลงสีตัวละคร บ้านปุณนี่มีโฟโต้ช้อป CS2 ด้วย ว้าว ไฮโซO_O
สอนลงสีตัวละครไป ฟังเพลงไป แสนสุขจริง ๆ เริ่มจากลงสีผิวก่อน ได้เทะสึกะผิวสีแทน...ไม่สิ ค่อนข้างจะไปทางแจ็คกัลเลยด้วยซ้ำ (เข้มจริง ๆ นะเธอ) ตอนลงในคอมบ้านปุณนี่ยังไม่เท่าไหร่ แต่พอกลับบ้านมาเปิดดูแล้วอึ้ง...เทะสึกะไปทำอะไรมา~ ทำไมดำแบบนี้!!!
แล้วก็ต่อด้วยลงสีผม ออกมาเป็นเทะเจป๊อบ+เจร็อค เธอทำผมทรงอะไรน่ะเทะสึกะ? (หลักฐานอยู่กับปุณนี่ครับ ไปขอดูได้)
ลงต่ออีก ยังไม่หมดความพยายาม... ลงสีตา เกือบดูดีแล้ว ถ้าลงแล้วเทะไม่เหม่อลอย 555+ กร๊าก สรุปว่าเรามาทำอะไรที่นี่เนี่ย? (อ้อ มาแย่งใช้คอมนั่นเอง วะฮ่า ๆ ๆ ๆ)
เห็นปุณพูดถึงว่าเรารู้จักกันมานานเท่าไหร่...นานเหมือนกันนะ 11 ปีเนี่ย XD น่าแปลกที่เราคบกันมาได้ยาวนานขนาดนี้ถึงจะเคยทะเลาะกันบ้าง โกรธกันบ้าง หมั่นไส้กันบ้าง แต่ก็ยังลุล่วงมาได้ด้วยดีแต่งงานกันเลยดีมั้ย?
จากนั้นก็ไปไร้สาระกันต่อ... ปอยิ้มเอาหมวกดำมาด้วย ประกอบกับแว่นเทะ กลายเป็นไพรเวทคอสซะงั้น ปุณใส่แว่น ผมใส่หมวกได้คนหน้าแก่สองคน >w< ('poryimz as ลุงเก็น Miran as ป๋าเทะ) เพิ่งรู้ว่าตัวเองใส่หมวกแล้วหน้าบวมมาก... ไม่มีรูปหรอกนะ เพราะปอยิ้มไม่ได้เอากล้องไปและปุณนี่ไม่ได้ถ่าย
แต่แอบใช้มือถือเก็บรูปแมลงปอยิ้มหลังจากถอดหมวกแล้ว กระพริบตาพอดี...แชะ...
นอกจากเทะสึกะกับซานาดะแล้วเรายังได้ฟูจิมาอีกตัว...สยองว่ะ... (*เอาเมจิกกากบาทรูปมิสึกิทิ้ง*)
ปล้นเอสี่มาวาดเล่น ตั้งใจจะลองร่างภาพประกอบฟิคปุริดูแต่มัน... เละไปแล้วล่ะ งั้นไม่เป็นไร...
นั่งไร้สาระกันไปสักแป๊บท่านพ่อก็มารับกลับบ้าน...โฮ~ ไม่อยากกลับเลยอ้ะ >w< แง่ว ๆ ๆ ๆ อยากนั่งไร้สาระกีบปุณต่อง่า~
ล่ำลากันจากนั้นข้าพเจ้าก็นั่งรถพ่อไปรอน้องชายซ้อมบอลต่อที่ราม...
นั่งเซ็ง ๆ ก่อนจะไปกินข้าวเย็น (ยังยัดลงไปได้อีกเรอะ) ปุณนี่โทรมาบอกว่าผมลืมยางลบเอาไว้ที่นั่น กร๊าก~
จากนั้นก็กินข้าว ผัดซิอิ๊วที่เผ็ดเป็นบ้า >__< แล้วก็ไปนั่งดูเด็ก ๆ มัธยมต้นซ้อมบอล เพิ่งสังเกตว่าน้องเค้าล่ำ ๆ กันทั้งนั้นเลย (ไม่นับน้องตัวเอง) บางคนมีกล้ามท้องด้วย O_O โตขึ้นไปจะเป็นตัวแทนชาติ...
แล้วก็แว่บไปที่คอร์ทเทนนิส (จนได้นะไอ้ปอ...)
ทีแรกผมเดินผ่านคอร์ท1 เห็นผู้ชายเล่นดับเบิ้ล ผมก็ไม่ได้คิดอะไร อ้อมไปดูที่คอร์ทอื่นเขาตีเดี่ยวกัน ไปหลงพี่ชายหมวกฟ้าหน้าตาดีคนนีงที่ใส่หมวกสีเดียวกับชิชิโดะซัง แต่เขาไม่ได้ใส่ปีกหมวกไปด้านหลังเหมือนชิชิโดะหรอกนะ... เสียเวลาอยู่นานเชียว โดยไม่รู้ว่าถ้าหันมาดูที่คอร์ทแรกที่เขาเล่นดับเบิ้ล มีชิชิโดะซังตัวจริงอยู่
คนที่คอร์ทหนึ่งเป็นพี่ชายตาขวางหน้าใส ใส่หมวกสีฟ้าที่เข้มกว่าคนที่เรามองคนแรกนิดหน่อย แต่คนนี้ปิดปีกหมวกไปด้านหลัง >////< อ๊างงง พี่เขากำลังเดินมานั่งพักที่เก้าอี้ข้าง ๆ และหันไปคุยกับผู้หญิงีท่นั่งอยู่ก่อนเหลือผู้ชายที่ยังตีในคอร์ทสองคน คนนึงใส่หมวกคาดสีดำ ฟัวฟู ๆ หน้าตาน่ารักมาก สัณนิษฐานว่าเขาคือโอโทริ เดาเอาเองว่าเขาเห็นพี่ชิชิโดะซังหันไปคุยกับหญิงอื่นเลยชวนเห็ดโยชิ เอ้ย ฮิโยชิมาตีกันสองคน...อา...สุดยอด!
วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ ได้ไปเล่นกับเพื่อนแล้วก็ได้เจอพี่ ๆ ชมรมเทนนิสเฮียวเทด้วย (?) รักนะจ๊ะจุ๊บ ๆ
รายละเอียดอื่น ๆ ในการผจญภัยครั้งนี้หาอ่านได้ที่
Miranmasisda's Blog: http://miranmasisda.exteen.com/20070316/entry
edit @ 2007/03/16 18:58:26
