สวัสดีจ้ะ..
 
กลับมายังโลกมนุษย์แล้วจ้า♥
 
หลายวันก่อน ลมิ้น @lumin  ได้โยนสิ่งนี้มาให้ มันคือ "แบบทดสอบนิยายแฟนตาซี" อ่าน ๆ ดููก็น่าสนุกดี ประจวบเหมาะกับช่วงนี้ไม่รู้จะอัพอะไรลงบลอค เลยเอามาทำเล่น ๆ หาเรื่องอัพบลอคมันซะเลย
 
เรื่องที่จะเอามาตอบคำถามคือสุดยอดฟิคหากิน คือเรื่อง "RO the Releaser" เจ้าค่ะ
คิดว่าถึงจะเป็นฟิคเกมออนไลน์ก็คงเอามาแถทำเล่นได้มั่งอ่ะนะ ไหน ๆ ก็อยู่ในหมวดแฟนตาซีเหมือน ๆ กัน *ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้*
 
 
 
 
อันนี้เป็นรูปใหม่เพิ่งวาดเสร็จ รวมตัวละคร (เกือบ) ทั้งหมดในฟิคเรื่องนี้ เริ่มวาดครั้งแรกประมาณกลางปีที่แล้ว วาดจากแถวล่างสุดไล่ขึ้นมา จนในที่สุดก็เสร็จจนถึงตัวสุดท้ายจนได้ (คนที่โผล่มาแค่แขนด้านบนสุด...มองไม่ออกสินะ ...ช่างเถอะ 555) เป็นการจัดเรียงตัวละครที่ไม่มีตรรกะใด ๆ ทั้งสิ้น ดูเป็นยำใหญ่ใส่สารพัด แค่เอาพวกที่ดูเป็นกลุ่มก้อนเดียวกันไปกอง ๆ ไว้รวมกัน จนสุดท้ายตัวเด่นเฉพาะที่เป็นผู้หญิงโดนบังมิดจนหมด ก๊าก |||OTL
 
 
เอาล่ะ ๆ เข้าเรื่อง
ต่อจากนี้คือเนื้อหาแบบทดสอบ ก็อปต่อมาจาก [ บลอคนี้ ] จ้ะ
 
*คำเตือน: เนื้อหาในเอนทรี่นี้สปอล์ยฟิคแหลกลาน แต่แน่นอนว่าตอนนี้อ่านไปก็ไม่เข้าใจทั้งหมดหรอก เพราะคนเขียนเองก็ยังเขียนไม่ถึงเลย OTL*
 
 
 
แบบทดสอบนิยายแฟนตาซี
 

คุณ Anithin แปลและเรียบเรียงจาก Fantasy Novelist Exam ของ David J. Parker ข้อมูลเพิ่มเติมโดย Samuel Stoddard
 
(ต้นฉบับคำถามภาษาอังกฤษ: http://rinkworks.com/fnovel )
 

(ในวงเล็บที่เป็นสีน้ำตาลคือความเห็นและคำอธิบายของผม (ผู้แปล) เอง นอกจากนั้นเป็นบทแปลครับ บางส่วนอาจมีน้ำเสียงเสียดสีนิดๆ แต่ก็ขอให้คิดว่าเป็นมุกแรงๆ แบบฝรั่งแหละครับ^^;;; )

ตั้งแต่เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กับ ซี. เอส. ลูอิส สร้างโลกของมิดเดิ้ลเอิร์ธกับนาร์เนียขึ้นมา ก็ดูเหมือนว่าคนเดินถนนทั่วไปจะคิดว่าเขาสามารถเขียนเรื่องแฟนตาซีที่ยิ่งใหญ่และมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใครขึ้นมาได้เหมือนกัน ปัญหาคือ "เรื่องแฟนตาซีที่ยิ่งใหญ่และมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร" ส่วนมากนั้นจริงๆ แล้วเป็นเรื่องแฟนตาซีคุณภาพต่ำที่ลอกแบบกันมา ขอบอกตรงๆ เลยว่าเราเอียนเรื่องพวกนี้เต็มแก่ เราจึงได้รวบรวมมุกเก่าๆ ไม่เข้าท่าไว้ในรูปของข้อสอบชุดนี้ พวกเราคิดว่าใครก็ตามที่อยากเขียนนิยายแฟนตาซีควรทำข้อสอบนี้ก่อน การตอบ "ใช่" กับข้อใดก็ตามหมายความว่าคุณสอบตก และนิยายที่จะเขียนสมควรถูกพับโครงการทันที

(กฎง่ายๆ คือถ้าข้อไหน "ใช่" สำหรับเรื่องของเรา เป็นมุกที่มักมีคนเล่นมาแล้ว และบางข้อไม่เหมาะกับนิยายแฟนตาซีที่ดีครับ ถึงผมจะไม่คิดว่าแรงขนาด "ถ้าข้อไหนใช่ก็เลิกเขียนได้แล้ว" อย่างที่ในต้นฉบับบอกก็เถอะ ถือว่าคิดเล่นๆ เพื่อหาความแปลกใหม่ของตัวเองครับ ^^;;; )
 

 
 

1.เรื่องไม่เดินเลยในห้าสิบหน้าแรก
 
เดินนะ ยิ่งเวอร์ชั่นที่รีไรท์ใหม่ไปเมื่อคราวกระโน้นให้ความสำคัญกับการปรับสปีดแก้ความหน่วงมาเป็นอันดับหนึ่งเลยล่ะ
 
 
2.ตัวเอกเป็นเด็กบ้านไร่ที่มีชาติตระกูลลึกลับ
 
พระเอกเป็นลูกชายตระกูลขุนน้ำขุนนางเชียวนะ! อารมณ์ตระกูลอัศวินเก่าที่ได้รับการตบรางวัลประดับยศชีวิตกินดีอยู่ดีอะไรทำนองนั้น บ้านไร่เรอะ เฮอะ อย่าหวังซะให้ยาก! (ทำหน้าน่าหมั่นไส้ประกอบขณะพิมพ์) เรื่องชาติตระกูลไม่ลึกลับ แต่ตระกูลมันทำตัวลึกลับเอง ถึงงั้นก็เปิดตัวอย่างอล่างฉ่างไม่เป็นความลับต่อคนอ่านอ่ะนะ (ทำไมฟังดูวิตถารชอบกล)
 
ส่วนนางเอก เอ่อ... เป็นเด็กสาวในหมู่บ้านนักธนูบนภูเขา ชาติตระกูลปกติดี ชนชั้นชาวบ้านธรรมดา แต่มีสิ่งแปลกปลอมลึกลับแฝงตัวอยู่ในครอบครัวโดยที่ไม่มีใครรู้มานานมากแล้ว ก๊าก (แล้วตกลงที่พล่ามมามันเกี่ยวอะไรกับชาติตระกูลวะ! เอาเป็นว่าตระกูลไม่ลึกลับแล้วกัน แต่มีสิ่งลี้ลับอยู่ในบ้านแทน 555)
 
 
3.ตัวเอกไม่รู้ว่าตัวเองเป็นรัชทายาทของอาณาจักรหนึ่ง
 
ไม่มีหรอกนะ แต่ในกลุ่มตัวเอกมีคนนึงหนีภาระดูแลรัชทายาทมาหลั่นล้าในแผ่นดินใหญ่
 
 
4.ตัวเอกเป็นเด็กวัยรุ่นที่ได้รับอำนาจอันยิ่งใหญ่ แล้วเลยปราบจอมมารหรือตัวร้ายสุดยอดได้
 
พล็อตแรกสมัยม.3 ก็เคยเป็นอย่างนั้นอยู่หรอกนะ แต่ไหวตัวทันซะก่อน จุดประสงค์ของตัวละครหลักเลยเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนตั้งกะตอนรีไรท์แล้ว จากพยายามจะช่วยโลกกลายเป็นเอาพลังอันยิ่งหญ่อยมาใช้แก้ปัญหาส่วนตัวเพื่อระงับความรู้สึกผิดในใจแทน

5.เรื่องของคุณเป็นเรื่องการออกเดินทางตามหาของวิเศษที่จะช่วยโลก
 
ภาคแรกก็ประมาณนั้น แต่อีกสองภาคที่เหลือเป็นดราม่าคอเมดี้ว่าหลังจากได้มาแล้วจะทำยังไงต่อไป เป็นเรื่องของความรับผิดชอบหลังจากนั้น 555+ ต่อจากข้อที่แล้ว ว่าเอาพลังมาใช้กับเรื่องส่วนตัวมันดีแล้วเหรอ นี่ไง เป็นเรื่องเลย สมน้ำหน้า 
 
6.หรือของวิเศษที่จะทำลายโลก

 Bang! ยูก็อทอิท!


7.ในเรื่องมีคำทำนายโบราณ ว่าจะมี "ผู้ถูกเลือก" มาช่วยโลกและมนุษยชาติจากอำนาจชั่วร้าย
 
มีแต่คำทำนายสั่ว ๆ ของป้าหมอดูว่าตัวละครนึงจะทำลายทุกอย่างย่อยยับ ดูซิ น้องเค้ากลายเป็นเด็กใจแตกเลย ได้ไอเดียนี้มาจากตอนไปยืนสุ่มไพ้ให้ป้าหมอดูในเกมแล้วป้าทายออกมาไม่น่าฟัง เลยเอามาเขียนฟิค (ที่มาน่าเกลียด 555)


8.มีตัวละครลึกลับ ซึ่งมีจุดประสงค์แค่ผลุบๆ โผล่ๆ ตามเนื้อเรื่องช่วงต่างๆ เพื่อมาให้ข้อมูล
 
เขินจัง มีอยู่คนหรือสองคน แต่สุดท้ายก็เป็นคีย์สำคัญของเรื่องทุกคนเลยนะ
 
 
9.มีตัวละครที่เป็นเทพจำแลงมา

มีคนนึงแหละ เขิลจังเลย (สปอล์ยหน้าตาเฉย)


10.ตัวร้ายสุดยอดในเรื่อง จริงๆ แล้วเป็นพ่อของตัวเอก
 
จะบ้าเรอะ มุกนี้ใครจะกล้าใช้ 555+
 

11.มีกษัตริย์ที่จริงๆ แล้วเป็นคนดี แต่ถูกจอมเวทผู้ชั่วร้ายใช้มนต์สะกดให้กลายเป็นคนเลว
 
ไม่อ่ะ เรื่องนี้ดำเนินเรื่องไปแบบแทบไม่สนใจกษัตริย์เลย ตั้งใจจะให้เป็น Militarism ที่กษัตริย์ไม่ค่อยมีบทบาท มีแต่ทั่นแม่ทัพ
 

12.มีตัวละครที่เป็นจอมเวทขี้ลืม
 
ไม่มี อิมเมจในหัวไม่เคยมีจอมเวทขี้ลืมมาก่อน จะมีก็มีแต่นักเวทเฟอะฟะที่ความจำเป็นเลิศ น่าสงสัยว่าเฟอะฟะจริงรึเปล่าด้วยซ้ำ (สปอล์ยอีกละ)


13.มีตัวละครที่เป็นนักรบจิตใจดี แรงบ้าแต่หัวช้า
 
แรงบ้าแต่หัวช้ามีในกองทหารเพียบเลย ส่วนเรื่องจิตใจดีนี่คิดว่าหาพวกดีงามบริสุทธิ์ยาก สังคมทหารในเรื่องขัดแข้งขัดขาชิงดีชิงเด่นกันน่าดู ถ้าไม่ชิงดีชิงเด่นก็เป็นเลิฟสตอรี่แทน (น..นี่มันสังคมออฟฟิศในกทม.นี่นา)
 

14.มีตัวละครแนวจอมปราชญ์ผู้ทรงเวทที่ไม่ยอมบอกเนื้อเรื่องกับตัวละคร ด้วยเหตุผลลึกลับส่วนตัว
 
มีตัวละครที่เกือบเข้าข่ายนี้ โผล่มาโชว์ภูมิแถว ๆ กลางเรื่องภาคแรก แถมอมไต๋ไม่ยอมบอกเพราะนึกสนุกอีกต่างหาก นิสัยไม่ดีเลยเนอะ
...แต่พอดีว่าพอขึ้นภาคสองคุณเธอก็ซุย ๆ มั่ว ๆ อยู่เหมือนกัน เลยไม่รู้จะเรียกว่าเป็นจอมปราชญ์ผู้ทรงเวทดีไหม ก๊าก 


15.ตัวละครหญิงมักวุ่นวายกับการแต่งเนื้อตัวหน้าตา และกังวลกับความสวยของตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อพระเอกอยู่ใกล้ๆ

ตัวประกอบมักวุ่นวายกับการใส่เฮดเกียร์ กังวลกับความสวยของตัวเองโดยเฉพาะเมื่อเพื่อนพระเอกอยู่ใกล้ ๆ
 

16.มีตัวละครหญิงที่โผล่มาแค่ให้ศัตรูจับไป แล้วให้ตัวเอกช่วยมา
 
มีตัวเอกที่โดนศัตรูจับตัวไปแล้วให้ตัวละครหญิงไปช่วยมาแทน (สปอล์ย!)


17.มีตัวละครหญิงที่แค่มีไว้แสดงว่า "ผู้หญิงที่เก่งกล้าไม่ต้องง้อผู้ชายก็มีเหมือนกัน"
 
มิราไนน่ะเหรอ ก๊ากกก (มิราไนไม่ได้อยู่ใน RO the Releaser!!!) 
 
จริง ๆ ตัวละครหญิงในเวอร์ชั่นเขียนครั้งแรกก็เป็นแบบที่ว่ากันแทบทุกคนนะ แต่พอรีไรท์แล้วรู้สึกว่าควรแก้ให้มีความหลากหลายบ้าง เลยมีทั้งแบบที่เก่งกล้าแต่ต้องง้อ เก่งกล้าไม่ต้องง้อ ไม่เก่งกล้าแต่จะง้อ ไม่เก่งกล้าและไม่ง้อแต่จิ้นวายแทน สรุปคือมีหมดทุกรูปแบบ 555
 
 
18.มีตัวละครหญิงที่ใช้กระทะสู้แทนที่จะเป็นดาบ
 
มิราไนน่ะเหรอ ก๊ากกก (มิราไนไม่ได้อยู่ใน RO the Releaser!!! แล้วเอ็งจะเล่นมุกซ้ำทำไม!) 
 
ไม่มีเฟ้ย กระทะมันเอาไว้ทำอาหาร!!
 

19.มีตัวละครนักรบหญิงที่เก่งดาบแต่ใช้กระทะทำอาหารไม่เป็น

กำลังชั่งใจอยู่ว่านอกจากนางเอกที่ทำอาหารได้แต่เลเวลต่ำ ๆ ถ้าแอดวานซ์เกิดจุด ๆ นึงไปจะออกมาเป็นเปิบพิศดารแทนแล้วควรจะมีใครทำอาหารเป็นอีกบ้าง ปกติหน้าที่แม่บ้านยกให้สัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่เป็นคนทำซะหมดเลยไม่ได้คิดไว้ (ก๊าก) ... แต่ทั้งเรื่องก็แทบไม่มีผู้หญิงที่เป็นนักรบและใช้ดาบเลยอ่ะนะ ยกเว้นสาวในกองทัพที่เป็นโคตรตัวประกอบ ตอนคิดโพรไฟล์ก็ไม่ได้ลงลึกว่าชีควรจะทำอาหารเป็นมั้ย แต่คิดว่าถ้าต้องหัดทำเพื่อใครสักคนก็คงจะสู้สุดใจเพื่อเป็นแม่บ้านผู้เพียบพร้อมได้อยู่ดีแหละนะ
 

20.มีตัวละครคนแคระขี้บ่น
 
ไม่มี ในพล็อตเดิม ๆ พระเอกเกือบต้องไปเจอออร์คขี้บ่น แต่สุดท้ายก็ตัดทิ้ง แต่เซ็ตติ้ง RO ไม่มีคนแคระซะหน่อยนี่นะ


21.มีตัวละครฮาลฟ์เอลฟ์ที่มีปมในใจ เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะอยู่ฝ่ายเอลฟ์หรือมนุษย์ดี
 
ไม่มี เอลฟ์ในสายตาข้าพเจ้าเป็นเอลฟ์เฒ่าตัวแคระในรังมด ไม่ก็ด็อบบี้ นึกภาพเผ่านี้มีลูกกับคนไม่ออก
 

22.คุณให้เอลฟ์กับคนแคระเป็นเพื่อนซี้กัน เพื่อให้เรื่องของคุณแตกต่างจากเรื่องอื่นบ้าง
 
เอลฟ์ใน RO แคระจนไม่รู้ว่าจะเป็นคนแคระซะเองได้รึเปล่า แต่ในเซ็ตติ้ง RO ไม่มีเผ่าคนแคระ มีแต่ก็อบลิน เอลฟ์จะเป็นเพื่อนกับก็อบลินมั้ยก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่ได้ใส่ใจจะเขียนถึงก็เลยปล่อยเบลอ
 

23.ตัวละครที่มีความสูงต่ำกว่า 120 ซม. มีไว้แค่เป็นตัวตลกเท่านั้น

หุ่นนางแบบนายแบบกันทัังเรื่อง ไม่มีใครเตี้ยกว่า 140 ซม. ด้วยซ้ำ!
 

24.เรือมีไว้แค่ตกปลา และไว้ให้ตัวละครเป็นโจรสลัด

เรือมีไว้ข้ามไปเกาะโน้นเกาะนี้ ในพล็อตแรก ๆ ของภาคสอง ท่านแม่ทัพจะพาหนู ๆ นั่งเรืออ้อมไปเข้ากลาสท์เฮม แล้วขาออกจะออกมาทางเดินโพรงใต้ดินมาโผล่ที่สระกลางมอรอคด้วย ... (เพราะงี้ในตอนจบภาคแรกถึงอุตส่าห์ให้พระเอกตกน้ำป๋อมแป๋มลงไปในสระมอรอคตั้งรอบนึง แถมทำลายขอบบ่อเผื่อไว้แล้วด้วย) แต่พอแพทช์ใหม่เข้ามาพล็อตนี้ก็ไม่ได้ใช้แล้ว กลัวมันจะมุด ๆ ไปเจอมังกรมอรอคซะก่อน
 

25.คุณไม่รู้ว่าเครื่องอัดฟางเป็นก้อนถูกคิดค้นขึ้นมาเมื่อไร (การอัดฟางให้เป็นบล็อกสี่เหลี่ยมแน่นๆ สวยๆ แบบที่เราเห็นกันในฟาร์มปัจจุบัน จำเป็นจะต้องมีเครื่องกลไกใช้อัด ก่อนหน้านั้น มนุษย์เราต้องโกยฟางด้วยคราดและแรงงานมือขอรับ)
 
ไม่รู้เฟ้ย 
ตอนอ่านทีแรกทำหน้าเหวอไปแป๊บนึง "ฟางมันไม่ได