[PIC] CU First Date: นิเทศดี๊ด๊า
posted on 16 May 2009 00:04 by malangporyim in Diarua-of-Me, Pic-and-Eventเห้ยยย!!! นึกไม่ถึงมาก่อนว่าในชีวิตชั้นจะได้อัพรูปอีเวนท์งานอื่น ๆ ที่ไม่ใช่งานการ์ตูนหรือรูปไปเที่ยวส่วนตัว ตื่นเต้น ดีใจ~
(อะไรของเอ็ง)
อย่างที่เคยอัพไปนั่นแหละค่ะ ปอยิ้มสอบตรงติดนิเทศจุฬา ก็เลยเป็นนิสิตจุฬาไปแบบชิว ๆ <<< ไม่ชิวหรอก สัมภาษณ์โหดออกจะตาย
ในเมื่อเป็นเด็กจุฬา ก็ต้องไปเดท!!!! มันคืองานรับน้องแรกพบ ในชื่อ CU First Date นั่นเองค่ะ!!!
งานมีวันที่ 12 พ.ค.ที่ผ่านมา เฟรชชี่ทุกคนใส่เสื้อสีชมพูมา นัดเจอกันที่คณะตอนแปดโมงแล้วจะมีรุ่นพี่พาข้ามไปลานกิจกรรมที่จัดรวมกันทุกคณะตรงฝั่งเมือง (คณะนิเทศศาสตร์อยู่ฝั่งชนบท ฝั่งที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากคณะอื่นอีกสองคณะ ซึ่งก็คือนิติกับครุ (ข้อมูลจากเพื่อนปอและเพื่อนเฟิร์สท์ที่เดินกลับบ้านด้วยกัน) แต่ฝั่งเรามีจีฉ่อยนะ!!! /me ภูมิใจ)(ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับจีฉ่อย >>> วิกิพีเดีย:จีฉ่อย )
ตอนเราออกไปพร้อมกับโอมเจอเพื่อนที่โรงเรียนเก่าอีกสามคนสวนเข้ามาที่คณะ ก็เลยข้ามไปพร้อมกัน ตอนไปถึงอีกฝั่ง ก็มีรุ่นพี่จากคณะต่าง ๆ ยืนดักขายของคณะกันเรียงราย ส่วนมากจะเป็นสมุด ไม่ก็เสื้อ มีทั้งเสื้อสีชมพู สีขาว และสีอื่น ๆ บ้างเล็กน้อย ตรงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปมา เม้าธ์แตกเพลิน ไม่ได้เจอเพื่อนนาน ^^"
จากนั้นพี่ข้าว (พี่ที่พาพวกเราไปที่ซุ้มคณะ) ก็พาพวกเราเข้าโซน ๆ หนึ่ง ... ซึ่งเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตรงนั้นคืออะไรและอยู่ตรงไหน ต่อให้ไปเดินหาอีกทีก็ไม่รู้แล้ว เพราะสภาพวันนั้นมันต่างจากเวลาปกติอย่างสิ้นเชิง มีเต็นท์ต่าง ๆ และสแตนด์ของทุกคณะเต็มไปหมด มีพี่ ๆ และน้องปีหนึ่งโหวกเหวกตะโกน ส่งเสียงร้องเพลง เต้นกันกระจาย ชนิดที่ว่าทำเอารู้สึกตื่นเต้นตั้งแต่ยังเดินไปไม่ถึงซุ้มคณะเราแล้ว ระหว่างทางมีเต็นท์เครื่องดื่มกับคนแจกของกินให้ชิมฟรีเป็นระยะ ๆ ด้วย
จากนั้นพวกเราก็มาถึงซุ้มของคณะนิเทศศาสตร์!!!
พี่ ๆ สต๊าฟฟจะใส่เสื้อขาว ทั้งรุ่นพี่ทั้งเฟรชชี่ทุกคนเฮฮาดี๊ด๊ามาก
อ้อ รับน้องภาคไทยกับภาคอินเตอร์รับน้องรวมกันจ้า
(เฮ้ย ชั้นไม่ได้ล็อคเลขถ่ายมาแต่เพื่อนนะยะ! เราถ่ายสุ่มไปเรื่อย ๆ อะ แต่เพื่อนเราแฝงตัวเป็นดาวกระจายกันมาก เลยติดเพื่อนมาทุกรูปเลย 555+)
กิจกรรมเฮฮาดีมาก ๆ สนุกและไม่ได้ป่าเถื่อนโหดร้ายแบบที่เค้าเล่าลือกัน แรก ๆ ก็มีเรียกให้ออกมาแนะนำตัวพร้อมโชว์ท่า แล้วก็ล้อมวงเต้นกันจนตูดหลุด แล้วก็กลับมาเต้นกันต่ออีก สรุปว่าเต้นกันสุดเหวี่ยง (จะได้ปล่อยของกันก็คราวเนี้ยะ)
คณะเราจะ KY มาก ๆ แบบว่ามีโลกส่วนตัว พิธีกรมหาลัยเค้าจะพยายามเรียกขอเสียงจากคณะต่าง ๆ ส่วนมากก็จะกรี๊ดวี๊ดกันไป แต่อันนี้เราจะไม่สนใจบรรยากาศรอบข้างค่ะ พิธีกรเค้าขอเสียงนิเทศหลายครั้งมาก แต่คณะเราไม่สน ยังคงเต้นแจวเรือของเรากันต่อไป จนสุดท้ายพิธีกรก็เลิกขอเสียงเราไปเอง (ก๊าก) แถมเวลาเค้าเปิดเพลง (หรือร้องสดไม่รู้...) พี่สต๊าฟฟเรามีการยกโทรโข่งขึ้นฟ้าแล้วตะโกนใส่ "หุบปากเว้ยยยย หนวกหู!!" (จำคำพูดที่ใช้จริง ๆ ไม่ได้ แต่ก็ประมาณนี้แหละนะ) สุดท้ายมีการร้องแข่งกับลำโพงด้วย สุดยอด!
ตอนเที่ยงก็พักกินข้าว มีอาหารกล่องแจก อร่อยดีค่ะ ชอบๆ
พี่ ๆ ทุกคนดูแลน้องดีสุด ๆ เลย ชนิดที่ว่าเห็นแล้วแอบบัดซบตัวเองที่ปีที่แล้วตอนอยู่ม.6 เราเทคแคร์น้องม.1 ได้แย่มาก ดูแลได้ไม่ถึง 1/8 ของพี่ ๆ ที่นี่ที่ดูแลเราเลยอะ (ก๊าก แฉตัวเองทำไม)
พอตอนบ่าย คณะอื่นเค้ากลับกันแล้ว แต่คณะเรามีต่อกันค่ะ พี่เชียร์สั่งให้ล้อมกันเป็นวง และเริ่มแจวเรือกันต่อ
จากนั้นก็มีกิจกรรมทำให้เละ แต่เละแค่เป็นบางคน ซึ่งก็คือ...
...เล่นแป้งจ้ะ
เป็นเกมร้องเพลงแล้วส่งถังแป้ง มีสองถังให้ส่ง เพลงหยุดแล้วถังไปอยู่ที่ใครก็ต้องทำตามคำสั่งพี่เชียร์ ซึ่งคำสั่งก็จะมีให้เอาแป้งในนั้นป้ายหน้าตัวเองบ้าง ให้ป้ายคนข้าง ๆ บ้าง ให้ป้ายเพื่อน ป้ายรุ่นพี่ ฯลฯ
และแล้ว...
มันก็มาถึง....
เป็นความผิดพลาดของเราเอง ที่ส่งแป้งดีเลย์ไปนิดนึง ถ้าส่งเร็วกว่านี้เพื่อนที่นั่งข้าง ๆ คงไม่ต้องลงไปในสมรภูมิรบ......
พอเพลงจบลง พี่ก็สั่งให้คนที่มีกระป๋องแป้งลุกขึ้นยืน เพื่อนที่นั่งทางขวาของเราก็ยืนขึ้น ... มันคือโอม....(จริงๆ ในรูปคือตอนหลังจากนั้นเพราะตอนเวลาที่เพื่อนลุกจริง ๆ เราหยิบมือถือมาถ่ายไม่ทัน ไม่เป็นไรเอามาเนียนได้)
หันไปก็พบกับอีกคนที่มีถังเหมือนกัน
"เฮ้ย! นั่นนุ่นนี่!!"
อืม... เพื่อนโรงเรียนเดียวกันค่ะ หนึ่งในห้าคนที่เดินข้ามฝั่งมาที่ซุ้มด้วยกันตอนเช้านั่นล่ะ
และด้วยความมหัศจรรย์ยิ่ง คำสั่งคราวนี้ พี่เขาสั่งให้คนที่มีถังทั้งสองคนมายืนตรงกลางแล้วป้ายหน้ากันเอง

OMG!

OMG!!

OMG!!!
...พวกเธอป้ายกันเละมาก...
มีเสียงรุ่นพี่ข้างหลังเราคุยกันว่า "น้องสองคนนี้มันแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน ควักแป้งกันคนละเป็นกำ แล้วยัดใส่กันยังกับโกรธกันมายังงั้นล่ะ"
กร๊ากกก ขำ นี่มันศึกสายเลือด!
รุ่นพี่ถึงกับเอาทิชชู่มาเช็ดหน้าให้ พวกเธอป้ายกันได้เมพขิง ๆ ได้ข่าวว่าแป้งเข้ารูจมูกด้วยสินะโอม =_,=
จากนั้นก็เต้นแจวเรือต่อ ล้อมวงเต้นยาวอีกสองรอบ เหนื่อยมาก แต่ก็สนุกมากเช่นกัน จากนั้นก็เลิกงาน แจกเอกสารลงทะเบียนนิสิต ข้างในมีแบบฟอร์มกรอกประวัติพร้อมการบ้านอยู่ด้วย บางคนยังอยู่ต่อถึงเย็นแต่เรากลับเลย กลับพร้อมกับเพื่อน ๆ ที่ไปทางเดียวกันอีกหลายคน มีรุ่นพี่เดินไปส่ง แต่เราแยกไปทางคณะ มีพี่โดนัท ปีสอง พาไป อรั๊ยยย์ แต๊งกิ้วมาก ๆ ฮร่ะ พี่ ๆ ทุกคนดูแลน้องดีสุด ๆ ไปเลย >w<
วันหลังจากนั้นก็เป็นวันสอบสัมภาษณ์ของพวกแอดมิดชั่น แต่เราเป็นพวกสอบตรง JR ก็ยังต้องมารับเอกสารที่คณะอยู่ดี (อ้าว...) จากนั้นเรากับเพื่อนที่คณะก็ไปลุยสำเพ็ง หาของทำชุด/พร็อพในวันกิจกรรมวันต่อไป + หาของมาทำการบ้านกันต่อ พอเดินช้อปเสร็จแล้ว คุณแม่ของเพื่อนก็ไปส่งเราที่หัวลำโพง เราก็นั่งรถใต้ดินกลับมาที่สามย่าน ไปเดินหาซื้อคุณพ่อบ้านเล่ม 1 (ฉบับSIC) ที่จามจุรีแสควร์.....แต่อนิจจา....ไม่มีขายว่ะ.... Vassalord ก็ไม่มี (เมิงไม่ต้องเปิดแล้วล่ะค่ะ ร้านการ์ตูนน่ะ!!! ไม่มีสองเรื่องนี้ก็ไม่ต้องทำมาหากินแล้วววว อีบร้า)
เราเลยเดินเลาะข้างมหาลัยฝั่งคณะ ไปเจอแผงการ์ตูนแผงนึง เลยไปถามหาคุณพ่อบ้านดู (ให้ตายเถอะ พูดชื่อไทยทีไรต้องรอประมวลผล 2 วินาทีก่อนพูดทุกที ชื่อไทยจำยากอิ๊บอ๋าย ทำไมต้อง "คน(ลึก)ไขปริศนา(ลับ)" วะ lllorz) ปรากฏว่าเค้ามีเหลือเล่ม 1 อยู่เล่มเดียว ดีใจมาก เค้าบอกว่าเรื่องนี้ขายดี แล้วก็คุยๆกัน ปรากฏว่าเราจูนกับลุงคนขายติดอ่ะ ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อารมณ์ดีมาก ได้คุณพ่อบ้านแล้ว~
จากนั้นก็รอพ่อมารับ แล้วก็ไปสำเพ็งอีกรอบ (ไปรอบแรกไปเซอร์เวย์ + รวบรวมไอเดียของที่ต้องใช้ รอบหลังไปซื้อ ป๊าออกตังค์ ก๊ากกก) ได้สร้อยมาหกเส้นกับของบลา ๆ ๆ ของคุณพ่อ (อาจจะได้แฮ้ปมาใช้ แล้วแต่สถานการณ์) ส่วนตอนรอบเช้าได้แหวนสองวงกับเฟอร์ขนนกสีแดงเส้นนึง (ขอโทษค่ะ เดี๊ยนไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร ไม่รู้ว่าเป็นเฟอร์หรือเป็นขนนก orz) แล้วก็ตอนไปจามจุรีซื้อกระดาษโปสเตอร์สีดำมาแผ่นนึง ตอนเดินเลาะข้างม.ได้พ่อบ้าน <<< ไม่เกี่ยวว่อย
สำหรับการบ้านและกิจกรรมวันหลังจากนั้น จะนำมาเล่าในโอกาสต่อไป เนื่องจากตอนนี้ดึกแล้ว เจ้าของบลอคเองก็ง่วงแล้ว (ก๊ากกก) นับจากพรุ่งนี้ จะได้พักผ่อนสองวัน จะพยายามใช้เวลานี้ให้คุ้มค่ากับการนั่งทำพร็อพ + งมหาสมบัติโบราณในบ้านมาโม แล้วจะไปลุยกันต่อ กับกิจกรรม นิเทศปิ๊ดปิ้ว: นิเทศดี๊ด๊า ลัลล้าแรกพบ, นิเทศดี๊ด๊า คาถากึ๊กกึ๋ย, นิเทศดี๊ด๊า มายาเริงเมือง และนิเทศดี๊ด๊า บ้านนาสลาตัน จ้า >w
ซียา
edit @ 16 May 2009 01:49:07 by แมลงปอยิ้ม @ DOUBLE PURI

ยืนดูอยู่ตรงนั้นด้วยล่ะ อิอิ
)
เราจะทรมานมากถ้าอดนอนหลายๆวัน ถึงขั้นป่วยกันเลยทีเดียว
เรียก กันตะ ก็ได้ (ในรุ่นเรารู้สึกจะมีฝ้าย3หรือ4คนเนี่ยแหละ 55
สักวันสองวันก็ไหว แต่ติดๆกันไปจะมึนหัวมาก สัมผัสประสบการณ์จากการเรียนม.ปลายมาแล้ว พวกปั่นงานค่อนคืนแล้วค่อยนอนเนี่ย จะกลายเป็นภาระเพื่อนในรุ่นรึเปล่าวะ 55

*โดนเตะออกจากบล๊อกอย่างเร็ว*
#1 By boon on 2009-05-16 03:23