Malangporyim: Welcome to the Florist

เอ๋? เนื้อเรื่องย่อของฟิคเรื่องนี้น่ะเหรอ? อธิบายยากจังแฮะ ขอยกให้ฟาริล พระเอกของเรื่องนี้เป็นคนอธิบายดีกว่า

" อะ...เอ๋? แล้วทำไมต้องฉันล่ะ! ฉันเล่าเรื่องของตัวเองไม่เก่งหรอก ให้เซลินเล่าให้ฟังแทนดีกว่า" ฟาริลที่โดนไมโครโฟนจ่อปากมีท่าทีเลิ่กลั่กทันทีพร้อมกับมองไปมาหาคนช่วย และแน่นอนว่าคงจะเป็นใครไปไม่ได้หากไม่ใช่เด็กสาวผมสีน้ำตาลสั้นเรี่ยคางที่เขาสนิทด้วยที่สุด

เมื่อไมค์มาจ่อที่ปากเด็กสาวแทน...

"................................................"

เธอก็เงียบและเดินจากไปเสียอย่างนั้น

"อ้าว เดี๋ยวสิ เซลิน!!!" ฟาริลร้องลั่นและกำลังจะวิ่งตามเธอไป แต่แล้วก็มีมือหนึ่งมาคว้าไมโครโฟนไปแทน พร้อมกับช่วยผลักฟาริลให้ออกไปไกล ๆ ระยะกล้อง

"มานี่มา ให้ฉันอธิบายเอง" แอสแซสซินหนุ่มหูกระต่ายผมสั้นปัดชี้ออกข้างสีน้ำตาลเข้มปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้ม "สำหรับเรื่อง RtR ภาครีไรท์นี้จะมีผม ซาคุสุดหล่อเป็นพระเอกครับ..."

"เฮ้ย ไม่ใช่! มั่วแล้ว!!" ฟาริลรีบหันกลับมาทันที และเตะไล่แอสแซสซินจอมกวนให้ออกไป

"อ้าว...ภาคใหม่นี้เปลี่ยนพระเอกจริง ๆ หรอกเหรอ..." เสียงเรียบเฉยแต่แฝงความซื่อบื้อ ใสซื่อในเนื้อความเอ่ยขึ้นเบา ๆ เจ้าของเสียงคือเด็กหนุ่มร่างเล็กบางในชุดโนวิซผมสีแดงเข้มสั้นชี้แต่ไม่ยุ่งเหยิงมาก

"มะ..ไม่ใช่ ๆ เข้าใจผิดแล้ว" เด็กสาวผมสั้นสีทองทรงเปิดหน้าผากในชุดเมอร์แชนท์รีบวิ่งเข้ามาเพื่อบอกกับเด็กหนุ่ม "ภาคนี้น่ะ ตัวเอกยังคงเป็น..."

"ยังคงเป็นคุณฟาริลกับคุณบาโฟเมตอยู่ดีค่ะ!" ริน สาวผมทองยังพูดได้ไม่จบดีก็ถูกแทรกโดยเด็กสาวอีกคนที่อายุน้อยกว่า เธออยู่ในชุดเมจหญิงและมีผมสีดำขลับยาวสยาย

"ใช่แล้วล่ะค่ะ เพราะคู่ฟาริลกับบาโฟเมตนั้น.......เอ๋? ไม่ได้สิ! ยูกินะ! บาโฟเมตต้องคู่กับฉันนะ!!!" รินรีบหันกลับไปพูดใหม่เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้พร้อมกับดึงตัวเด็กหนุ่มผมแดงเข้ามาใกล้

"แต่คุณฟาริลกับคุณเรนอฟก็ไม่เลวนะคะ..." เด็กสาวอายุน้อยพูดพร้อมกับยิ้มเปล่งประกาย (แม้จะพูดออกนอกเรื่องอยู่ชัด ๆ)

"เฮ้ เดี๋ยวสิ ๆ ทำไมฉันถึงไปเกี่ยวกับอะไรนั่นด้วย ฉันไม่ยุ่งกับเจ้าปิศาจแบบนี้หรอกนะจะบอกให้" เด็กหนุ่มผมสีฟ้าในชุดครูเซเดอร์ผู้ถูกเอ่ยถึงเดินมาพร้อมกับดาบพาดบ่า นิ้วโป้งชี้ข้ามไหล่ไปที่ฟาริลที่กำลังวิ่งไล่ตามง้อเด็กสาวที่ชื่อเซลินอยู่ "แล้วเรื่องนี้น่ะ ฟาริลต้องคู่กับเซลินไม่ใช่เหรอ?"

"เฮ้ ๆ เจ้าพวกบ้า! อย่าบอกนะว่าลืมฉันไปซะแล้วน่ะ" เสียงหนึ่งดังขึ้นแทรก กลบทับทุกเสียงของความวุ่นวายเล็ก ๆ ในขณะนั้น ผู้พูดคืออัศวินหนุ่มผมสีดำสนิทในทรงเปิดหน้าผากยาวประบ่าที่เดินมาพร้อมกับฮันเตอร์หนุ่มผมทอง ตาสีฟ้าอีกคน "อย่าลืมเชียวนะเฟ้ย พวกฉันก็มีบทอยู่ในเล่มนี้ด้วย เรนซ์ แบล็คฟอร์ซ กับคลิฟฟ์ (ไม่มีนามสกุล)"

"ฮะๆๆ ไอ้ในวงเล็บน่ะ เอาออกไปก็ได้มั้งครับ" คลิฟฟ์พูดพร้อมกับหัวเราะแต่กลับมีออร่าสยดสยองแผ่ออกมาอย่างน่าตกใจ ทว่าเรนซ์กลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ "อ้อ ว่าแต่สรุปแล้วว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการตามหาไอเท็มที่ชื่อว่าตราแห่งเทพเพื่อช่วยคลายผนึกให้กับบาโฟเมตและต่อสู้กับกลุ่มองค์กรลับใต้ดินที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่เหรอครับ?"

"เอ๋!!! เรื่องมันเป็นแบบนั้นจริง ๆ เหรอ!!!!" ทุกคนหันมามองคลิฟฟ์แล้วร้องพร้อมกันอย่างประหลาดใจสุดจะประมาณ

ฮันเตอร์หนุ่มหันมองไปมาอย่างงุนงง "อ้าว...แล้วมันไม่ใช่หรอกเหรอครับ?"

"ฉันคิดว่ามันเป็นแนวบู๊ล้างผลาญหรือว่าผจญภัยซะอีก..." เด็กหนุ่มผมแดงที่ถูกเรียกว่าบาโฟเมตกล่าวลอย ๆ

"อา...ฉันเองก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก ออกแนวดราม่าซะอีกนะคะ..." เมจสาวยูกินะพูดเสียงอ่อยแต่ก็ไม่วายทำตาสุกใสเป็นประกายไร้เดียงสาใส่

"มันไม่ใช่เรื่องตลกเฮฮาบ้าบอปัญญาอ่อนหรอกเหรอ..." ซาคุถาม

เรนซ์ อัศวินผมดำเสยผมด้วยท่าเท่ ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น "อยากรู้นักก็ไปหามาอ่านเซ่! แล้วอย่าลืมล่ะ! ฉัน พันเอกเรนซ์ แบล็คฟอร์ซ อันดันหนึ่งของที่นี่!"

ไนท์หนุ่มหน้าตาดีพูดได้แค่นั้นก็โดนฮันเตอร์ทีมาด้วยกันเอามือปิดปากพร้อมกับดันไหล่ให้เดินออกไป "พวกเราเป็นแค่ตัวประกอบเท่านั้นแหละเรนซ์" เขากระซิบเสียงเบาและยิ้มแหย

จากนั้นทุกคนก็ตะโกนพร้อมกัน

"แล้วเจอกันในงาน Comicon Road IV นะคะ/คร้าบ~~~!!!"

จบเห้อะ

(ตกลงเอนทรี่นี้มันคืิอโอมาเกะใช่มั้ยเนี่ย 555)