Malangporyim: Welcome to the Florist

เฮ~~!! ในที่สุดก็ถึงแสนฮิตแล้ว!!!!!!

แอบนับเงียบ ๆ มานานแล้ว แต่พอมาดูอีกทีมันก็ทะลวงไปถึง 100,729 ฮิทซะแล้ว (ภาษาชาวบ้านแปลว่าแคปไม่ทัน ก๊ากกก)

โอ้ยยยย ดีใจ ดีใจมาก ๆ นึกไม่ถึงว่าจะมีคนเข้าบลอคเราเยอะขนาดนี้ เพราะคอมเม้นท์แต่ละเอนทรี่มันน้อยมาก ถ้าไม่ใช่เอนทรี่สกู๊ปพิเศษจริงๆ (เช่น เอนทรี่ซานาดะปล้นทอง เป็นต้น)

ถึงเราจะอยู่รู้ว่า เลขฮิทมันจะเยอะเว่อร์กว่าเซซชั่น เพราะมันนับไอพีซ้ำด้วย (เดาเอาว่าคือเข้าหน้าบลอคก็ +1 กดเข้าเอนทรี่ก็ +1 เม้นท์เสร็จก็ +1 ถ้าบวกมาก ๆ ระวังแตก ควรเอาไปให้ MS บวกแทน) แต่มันก็อดดีใจไม่ได้อยู่ดีง่ะ >w< ปลิ้มทีมีคนอ่านบลอคเราเยอะขนาดนี้ (อนึ่ง คือเริ่มทำบลอคมาได้จะสามปีแล้ว เพิ่งมาครบตอนนี้ก็เท่ากับแตะถึงแสนหลังชาวบ้านเค้าไม่ใช่เรอะไง?)

เอ้า! ว่าแล้วก็แปะภาพที่เผาวาดด้วยความยินดีและรีบเร่ง อยากมาฉลองเร็ว ๆ

ดูรูปใหญ่ก็คลิกที่รูปเลยเน้อ

เป็นภาพสีไม้ระบายน้ำล่ะ! รู้ตัวอยู่แล้วว่าลงสีไม้ห่วยแตกยังจะใช้อีกนะแก

แอบเนียนใช้สีโปสเตอร์กับลิควิดปาดเส้นเล็กน้อยด้วย กลบความฉ่อยของตัวเอง ฮา

บุคคลในภาพนี้เป็นออริทั้งสามคน เรียงจากซ้ายไปขวาคือ

แมลงปอยิ้ม (a.k.a. มิลามิล่า มิล่าจัง ท่านชาย) ตัวแทนเจ้าของบลอค >>> นิออน (a.k.a. พี่บุญเนียน พี่ชายโฟรเซ่น บักเนียน) ตัวแทนออริยุคใหม่ล่าสุด เพิ่งสร้างหมาด ๆ>>> ซาคุ (a.k.a. นังเต่ย สาคู ไอ้ผักชี ไอ้ต้นหอม ไอ้หน้าหม้อ ไอ้โอตาคุ อีเสื่อม นังหูกระต่าย ซฺซซซซซาคุ ฯลฯ) ตัวแทนฝ่ายออริสมัยฟิคชั่นแร็ก

ทำไมคนหลังมันมีหลายนามจังวะ....

โดยสรุปคือสามเสะ...ล่ะมั้งนะ....

ตอนวาดไอ้นี่ (ไอ้นี่?) เสร็จก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าเราชอบวาดตัวเสะตาโต ๆ หน้าแบ๊ว ๆ ขณะที่ตัวอุเกะจะหน้าดุ เงียบขรึม ขี้รำคาญ ซึนแดก เป็นส่วนใหญ่ (เช่นลูกโฟรเซ่นของแม่ เสือขาวคนน้องที่แสนจะอุเกะอ่อนไหว กับคุณนิออนพี่ชายตาโตในรูปที่เป็นไอ้บ้าไอ้บอหน้าหม้อไปวันๆ) แย่ว่ะ... รสนิยมชั้นรีเวิร์สกับมนุษย์ปกติขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย =  =?

แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณทุก ๆ คนมาก ๆ นะคะที่ติดตามอ่านบลอคเราจนถึงตอนนี้ (เปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย) แม้จะมีขาประจำบ้าง ขาจรบ้าง เราก็ยินดีต้อนรับทุกคนที่ไม่สร้างความวุ่นวายให้แก่เข้าของบลอคค่ะ ขอบคุณ Exteen ด้วยที่เป็นพื้นที่ให้เราได้พิมพ์ได้เขียน ได้หัดใช้โค้ดแต่งบลอค ได้ใช้เป็นที่เก็บความทรงจำมากมาย รวมทั้งได้ใช้เป็นที่โฆษณาของขายในงานการ์ตูน กรี๊ดดดด ไม่ช้ายยยย!!! ถึงสามปี ความผูกพันสามปีของเรากับบลอคแห่งนี้มีทั้งรอยยิ้ม หยาดเหงื่อและน้ำตา (จริง ๆ นะ อย่างตอนทำโดนั่นไง)

เราได้รู้จักคนมากมาย ณ ที่แห่งนี้ และในตอนนี้จำนวนผู้เข้าชมบลอคก็ทะลุหนึ่งแสนไปเรียบร้อยแล้ว เราดีใจจริง ๆ ค่ะ ต้องขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนมากเลย ถึงแม้เราจะไม่เคยคาดหวังหรือตั้งเป้าเอาไว้ แต่พอเปิดมาเห็นเลขมาก ๆ แบบนี้ถึงกับมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก ว้อย!! ไม่ใช่ ไม่ได้ถูกหวยซักหน่อย!!! ก็อดปลื้มใจไม่ได้จริง ๆ จ้ะ

รูปแต๊งซ์นี้ถึงจะเป็นรูปง่าย ๆ ลงสีง่าย ๆ (แต่ออกมาไม่สวย) แต่มีความหมายทีลึกซึ้งซ่อนเอาไว้นะ! ใครดูออกจะดีใจมาก ๆ เลย TvT (แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ควรลอกเม้นท์บนมาพูดซ้ำเพื่อให้เราดีใจก็ได้จ้ะ เกรงใจ๊เกรงใจ =  =,,)

ขอบคุณทุกคนมาก ๆ เลยน้า >w<

***

เมื่อวานไปสอบความถนัดทางวิชาชีพครูมา.... ฮื้ออออออออ ฮื้อออออออออออ ฮื้ออออออออออออออออออออ ;________;

(ไม่ต้องบรรยายอะไรแล้วเนอะ...จบข่าว)





 

ปล. จริง ๆ อยากลงเพลงเมกาเนะประกอบ....แต่โคตรไม่เข้ากับอารมณ์เลย... =  =a เพราะฉะนั้นก็อย่าดีกว่าจ้ะ