Malangporyim: Welcome to the Florist

กร๊ากกก วันเกิดเทะมันวันไหนนะ วันที่ 7/10 ใช่ไหม? แล้ววันนี้วันอะไร? วันที่20/10 เมื่อวานวันเกิดน้องยา >___<

รู้แล้วอุบไว้...เราจะหาเรื่องเนียนอัพแฮปให้เทะเลท ๆ เพราะเราจะไม่แฮปให้น้องยา *หัวเราะเลว*

จริง ๆ คือเมื่อคืนระหว่างที่นอนไม่หลับเรากำลังระลึกถึงสิ่งที่ควรจะทำ ก่อนที่วันหยุดปิดเทอมจะหมดไป แล้วเราก็ระลึกได้ว่าเราควรจะรีบปั่นนิยายออริ เพราะเดดไลน์ประกวดคือสิ้นปี ซึ่งดูจากนิสัยของเราแล้วไม่น่าจะทันได้... (-*-....นังนี่...) คิด ๆ ไปแล้วก็พบว่า นิยายแร็กรีไรท์ตรูยังดองอยู่เลย คนอ่านคงรอซื้อจนเลิกรอไปแล้วมั้ง ดีไม่ดีจะลืมไปแล้วว่า RO the Releaser นั่นเรื่องอะไร กร๊ากกก ก็คนเขียนทิ้งจากมันมาสามปีได้... กำลังตัดสินใจว่าตื่นมาจะเอาตอนเก่าๆมานั่งอ่านให้หมดเลยก่อนจะเริ่มเขียนใหม่ แล้วก็พบว่า....พบว่า...ฟิคปุริยังเหลืออันเดอร์เดอะเรนอีกสองตอน OTL แฮปเทะก็ยังไม่ได้พิมพ์ซะที BAKA~

อ้อ พรีแอดมิดเพิ่งเสร็จไปหนึ่งวิชา...กำหนดส่งวันที่ 22 นี้แล้ว วะฮ่าๆๆๆๆ ตายแน่ตรู ชีวิ๊ตตตตต~
(เอนทรี่หน้าอาจจะเอาฟิคแร็กเก่าเรื่องที่ส่งประกวดคอมพ์เกมเมอร์เรื่องนั้นมาลง... ท่าทางจะยังไม่ค่อยมีคนอ่าน =A= ส่วนคนที่เคยอ่านไปแล้วก็ขอโทษด้วยนะก๊า~)

คราวนี้เป็นฟิคฟูเทะ...แฮปเทะ...ในวันหลังวันเกิดน้องยา... (เอ็งบ้าไปแล้วแน่ๆเลยปอยิ้ม)
เขียนแก้เสี้ยน เราแค่ไม่อยากให้ในหน้าฟิคชั่นอินเดกซ์มันเป็นคำว่าโอชิทาริเรียงลงมาเป็นพรืดเท่านั้นเองจ้ะ (ไม่เชื่อลองกดเข้าไปดูได้ ทำไมไอ้ชี่เป็นพระเอกแทบทุกเรื่องเลยฟะ -*- โกด) <<< แถมเขียนไม่เหมือนชี่เลยสักเรื่องด้วยค่ะ อั๊งส์

เอาล่ะๆ ทำใจ เอ้าสูดหายใจลึก ๆ แล้วนับหนึ่งถึงยี่สิบแปด...แล้วอ่านได้~ Let's Go~

TeniPuri Fiction: Happy Birthday Tezuka Kunimitsu (Fuji*Tezuka)

อากาศของช่วงต้นเดือนตุลาเริ่มหนาวเย็น อาจเป็นเพราะหน้าหนาวใกล้เข้ามาแล้ว ไม่งั้นก็อาจเป็นเพราะเวลาใกล้จะตกเย็น...

ที่ม้านั่งเล็ก ๆ ในสวนสาธารณะมีร่างสองร่างอยู่ คนหนึ่งนั่งอยู่ ผมสีน้ำตาลเข้มเรี่ยหลังคอปลิวตามแรงลมที่พัดผ่าน ใบหน้าเบื้องหลังแว่นทรงรีนั้นจริงจังเงียบขรึมยากจะเดาอารมณ์ อีกคนยืนอยู่ตรงหน้าเขา เป็นเด็กหนุ่มร่างเล็กบางหน้าสวยผมสีน้ำตาลอ่อน ใบหน้าสะสวยราวเด็กผู้หญิงของเขานั้นดูราวกับยิ้มแย้มตลอดเวลา ไม่สะทกสะท้านต่อลมแรง ๆ ที่พัดมาปะทะเลยสักนิด

"สุขสันต์วันเกิดนะ เทะสึกะ" ฟูจิเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญในมือให้กับคนตรงหน้า กล่องของขวัญเป็นกล่องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มาก ห่อด้วยกระดาษห่อสีน้ำตาลอ่อนผูกริบบิ้นสีชมพูเส้นเล็กบางน่ารัก

เทะสึกะรับมันมาพร้อมกับเหลือบมองผู้ให้ "นายนัดชั้นออกมาเพื่อแค่นี้เองเหรอ?"

ฟูจิยิ้ม แล้วทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ เทะสึกะ "ก็ปีนี้วันเกิดเทะสึกะตรงกับวันหยุดนี่...ผมก็อยากจะให้ของขวัญตรงกับวันสำคัญของเธอ...ไม่ได้เหรอ?" ฟูจิถามกลับด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง ทำให้คนที่ถามเป็นคนแรกได้แต่ก้มหน้าลงและไม่พูดอะไร

เมื่อลองเขย่ากล่องที่ได้มาดูเบา ๆ ก็พบว่าของที่อยู่ข้างในคงชิ้นใหญ่ทีเดียว และมีเพียงเสียงทึบ ๆ เล็ดลอดออกมาแสดงว่าคงไม่ใช่ของแข็งมากและขนาดน่าจะพอดีกล่อง เทะสึกะรู้สึกถึงสายตาที่กำลังมองมาจึงหันไปที่คนข้าง ๆ อีกครั้งก็พบว่าฟูจิกำลังจับตามองเขาอยู่จริง ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ แต้มรอยยิ้มอย่างเป็นสุขขณะเฝ้ามองดูเขา

"ลองแกะดูได้นะ"

คนถือกล่องลังเลอยู่ชั่วครู่ เขาหันมองชายข้างตัวอย่างไม่แน่ใจ แต่ก็ได้รอยยิ้มกลับมาแทนคำตอบ ราวกับเป็นคำยืนยันว่าไม่ถือสาอะไรหากจะแกะของขวัญตรงหน้า เขาจึงค่อย ๆ แกะห่อนั้นทันที

ริบบิ้นเส้นเล็กถูกแกะอย่างช้า ๆ ห่อกระดาษสีน้ำตาลอ่อนคลายออกเผยให้เห็นกล่องกระดาษสีขาว เทะสึกะค่อย ๆ แกะกล่องนั้นแล้วก็ได้็เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

ผ้าพันคอถักสีน้ำตาลอ่อนสลับขาวโทนเดียวกับกระดาษห่อ แลดูอบอุ่นตั้งแต่ยังไม่ได้ลองใช้ เทะสึกะหยิบมันขึ้นมา ปมถักของไหมพรมร้อยเรียงกันอย่างเป็นระเบียบให้สัมผัสนุ่มในฝ่ามือ เขาละสายตาจากของขวัญวันเกิดตรงหน้ามามองฟูจิ

"ผมถักเองแหละ...ชอบไหม?" ฟูจิบอกราวกับรู้ทันว่าเขากำลังจะถามอะไร

"ชอบสิ..." เสียงทุ้มตอบแทบจะในทันที น้ำเสียงแสดงความดีใจอย่างเห็นได้ชัด

ฟูจิขยับตัวเข้ามาใกล้เทะสึกะกว่าเดิม "ผมเห็นว่าใกล้หน้าหนาวแล้ว คิดว่าเทะสึกะคงยังไม่มีผ้าพันคอผืนใหม่ของปีนี้ ผมก็เลยถักมาให้ แค่เธอชอบผมก็ดีใจแล้วล่ะ"

"ขอบใจนะ ฟูจิ" ตอบได้เพียงแค่นี้...แค่นี้จริง ๆ เพราะความรู้สึกที่ท่วมท้นอยู่ในตอนนี้มีแต่คำว่าขอบคุณ ขอบคุณทุก ๆ อย่าง ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิด ขอบคุณสำหรับการลงแรงถักผ้าพันคอเพื่อเขา ขอบคุณที่รู้็้ใจของเขาแม้ไม่ต้องบอกหรือเอ่ยคำพูดใด ขอบคุณที่ให้ความสำคัญกับหนึ่งวันธรรมดา ๆ ขอบคุณสำหรับคำว่าสุขสันต์วันเกิด...ขอบคุณจริงๆ

ฟูจิยิ้มตอบกลับมา มือของคนหน้าสวยดึงปลายข้างหนึ่งของผืนผ้าพันคอในมือวนข้ามไหล่ของเทะสึกะ พันรอบคอของทั้งสองไว้ด้วยกันได้พอดี

"ฟ...ฟูจิ?" เทะสึกะงุนงงกับการกระทำของฟูจิ

เด็กหนุ่มเอนคอพิงพนักพิงไม้ที่ถูกรองด้วยผ้าพันคอนุ่มบนไหล่ของตนแล้วมองใบหน้าเคร่งขรึม "แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเทะสึกะ..."

นิ้วเรียวยาวจิ้มลงบนแก้มขาวใสของเทสึกะ ส่งผลให้คนที่ถูกหยอกหน้าเรื่อแดงแทบจะในทันที

"ผมจะคอยเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงของเธอในอีกหนึ่งปีต่อจากนี้ไป..." ฟูจิพูดต่อ นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลจ้องใบหน้าของเทะสึกะ "...ไม่สิ...ผมจะเฝ้าดูเธอจากนี้เและตลอดไปต่างหาก"

คนหน้าแดงรีบหันมามองทันที "นี่พูดเล่นใช่ไหม?"

"เปล่า...พูดจริงต่างหาก" ฟูจิยิ้มซนแล้วเอนตัวลงพิงกับพนักพิงจนสุดไหล่

ลมเย็นสบายพัดผ่านมา เทะสึกะแสร้งมองไปรอบ ๆ แก้อาการเขิน ยิ่งฟูจิซุกตัวเข้ามาชิดอีกก็ยิ่งทำให้หน้าของเขาแดงซ่านกว่าเดิม

จนอยู่ ๆ ฟูจิก็เอ่ยขึ้นแทรกความเงียบสงบขึ้นมา

"Tezuka is older than Fuji."

"อ...เอ๋???"

"พูดตามผมสิ" ฟูจิพูดอย่างอารมณ์ดี

"เลิกพูดประโยคนี้ซะทีเถอะน่า..." เทะสึกะเอ่ยเสียงเบาอย่างไม่่พอใจเล็กน้อยและหันมองไปทางอื่น

"ฮะฮะฮะ อยากให้ผมเลิกเหรอ งั้นก็เอาชนะผมให้ได้ก่อนสิ" ฟูจิพูดพร้อมกับลุกขึ้นนั่งตัวตรงตามปกติ เพื่อมองดูสีหน้าของคนที่โดนตนแกล้งหยอกเล่นอย่างเป็นสุข

เทะสึกะหันกลับมาตามที่คาด "หมายถึงเทนนิสน่ะเหรอ?"

ฟูจิไม่ได้ตอบ เขาเพียงแต่พิงหัวลงบนท่อนแขนแข็งแรงแล้วยิ้ม...

MALANGPORYIM'S TALK:

รู้สึกเหมือนฟูจิกำลังข่มขู่+คุกคามทางเพศกับเทะสึกะอยู่... โถ น่าสงสาร...Oh! Poor Tezuka =3=~

อยากเขียนฟูเทะหวานๆ เพราะคนส่วนมากมองว่าฟูเทะต้องซาดิสม์ SM ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เราเลยอยากลองเขียนอะไรหวาน ๆ ดูมั่ง...ยิ่งเขียนไปเขียนมาทำไมนังฟูจิมันดูหัวงู+ฉวยแบบนี้วะ -*- อ๊าคคคค เทะสึกะ หนีไป~ (อารมณ์ค้างจากฟิคที่ต่อกับแหวนแน่ๆเลย)

จบได้ค้างคาดีจริงๆ... ไว้ถ้าว่างจะเขียนฟูเทะอีก ชอบ ถึงมันจะเขียนยากแต่เรา็ก็สุขใจ (หื่นจิงเมิง...)

อยากได้อะไรไว้อ่านต่อมั้ยคะ มั้ยคะ มั้ยคะ มั้ยคะ?

ถ้างั้นก็จิ้มเลยค่ะ ^^ : http://naomi-wan.exteen.com/20071019/fic-elope-the-fear-fuji-tezuka

Double Puri ภูมิใจ๊ภูมิใจเสนอ นิยายฟอร์มยักษอภิมหาเสื่อม นำแสดงโดยฟูจิและเทะสึกะ พร้อมด้วยนักแสดงรับเชิญที่เด่นกว่าตัวละครหลักมากมาย อาทิเช่น อาโตเบะ คาบาจิ และมิสึกิ ซึ่งคาดว่าต่อจากนี้เฮียวเทกับริคไคจะมาทั้งทีมด้วยความลำเอียงของคนเขียนทั้งสอง

ใครเข้ามาแล้ว...ไม่กดอ่าน...จะแช่งให้โดนอินุอิปล้ำจ้ะ ^^

(นังคนอัพบลอคก็ข่มขู่คนอ่านเว้ยยย - -*)

เอนทรี่หน้าเจอกัน จรุ๊ฟๆ

edit @ 20 Oct 2007 22:26:26 by Malangporyim วิ้งแว้บฟอร์เอเวอร์