Malangporyim: Welcome to the Florist

เพิ่งไปฉกกล้องใหม่ของท่านอามาได้ เลยถ่ายซะ...

กระเป๋าใบโปรด มาชิโมโร่ (เพิ่งตั้งชื่อจริงให้มันว่า มัชฌิมโลก จากการอ่านบลอคแถว ๆ นี้..) สีน้ำตาล ชอบเพราะมันใหญ่พอที่จะใส่สเกตช์บุ๊คกับแฟ้มซองขนาดเอสี่ได้น่ะสิ ไม่ใช่แค่นั้น ใช้ใส่กระเป๋าดินสอ กระป๋องน้ำอัดลมและของกินได้อีกต่างหาก *////* ข้าง ๆ ก็กระเป๋าตังค์ชราภาพ แต่มันจุของได้เยอะดี ช่องลับมากมายเลยไม่เปลี่ยน ใช้มาตั้งแต่ประถม...

พวงกุญแจที่ห้อยอยู่กับมัชฌิมคุงของใครน้า คุ้น ๆ อุฮิ~ห้อยแพร์ริ่งแสนรักเอาไว้ *////* แต่ปกติจะเปลี่ยนคู่เรื่อย ๆ นะ... คราวก่อนก็ซิลเวอร์แพร์

พิสูจน์ซากกระเป๋าตังค์ดึกดำบรรพณ์ กล้องมันบร้า กระเป๋าตังค์ชั้นไม่ได้เป็นริ้ว ๆ แบบนี้ซะโหน่ย -*-

ดูของข้างใน...

- เงินสดที่เหลืออยู่น้อยนิด

-กุญแจล็อคเกอร์โรงเรียนที่หารค่าใช้จ่ายกับอะตอมใช้

- รูปสติ๊กเกอร์มนุดฉ่อยสี่คนที่ไปถ่ายตอนไปสัมภาษณ์น้าต๋อยทำคอลัมน์ลงเล่มโปรด(เพราะเงินเบี้ยเลี้ยงเหลือ 555+)

- บัตรประชาชน บัตรนักเรียนสองใบ บัตรประกันหมู่ ปฎิทิน และบัตรบีทีเอส *-*+

มีแค่นี้แหละ

แทคต่อเรอะ...

เอาสิ *-* (คราวนี้ไม่ปล่อยเว้ย!!)

น้องแหวน อุฮิ!
พี่มิยะ อุฮิ!
อะตอม อุฮิ!
โอม อุฮิ!
มิต อุฮิ! (<<< ชั้นรู้ว่าแกไม่ได้มาอ่านบลอคชั้น แต่คนที่เป็นแฟนมิตมีหน้าที่ต้องลากมิตมาอ่านให้ได้นะเจ๊อะ~)

ขอให้โชคดี~

ต่อด้วยรูปสไตล์อีบ้ากล้อง

รูปเท้าพัง ๆ ที่พันผ้ายืดได้ฉ่อยมาก...พันโดยตรูเอง

แผลที่ทาเบตาดีนอันนั้นเพิ่งได้มาใหม่ ๆ ตอนเย็นเมื่อวาน เปิดตู้แล้วมุมเฉี่ยวโดน เลือดไหลซิบ ๆ เลย TwT

แกะผ้าออก มองจากด้านข้าง รอยช้ำนี้ยังน้อย เมื่อวานเข้มและใหญ่กว่านี้อีก (วันนี้เริ่มวิ่งเล่นได้แล้ว วอนอาการทรุดนะตรู...)

หึๆๆๆ

ขอจบความไร้สาระแต่เพียงเท่านี้ อุฮิ! ปุริ!

ปล. คิดถึงยาคุซังกับแหวน TAT