Malangporyim: Welcome to the Florist

  Rest with me
  Mukahi Gakuto & Oshitari Yuushi
  Characters from The Prince of Tennis

เวลาพักเที่ยง แสงแดดแรงจ้าส่องอยู่เหนือศีรษะทุกชีวิตในโรงเรียนมัธยมต้นเฮียวเท สองร่างกำลังนั่งหลบแดดอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในสนามหญ้ากว้างขวางภายในเขตโรงเรียน เมื่อว่างเว้นจากการซ้อมเทนนิสกับชมรม แม้หน้าร้อนนี้อากาศจะร้อนจัด แต่เมื่อได้อยู่ใต้ร่มไม้ในบรรยากาศสุขสงบยามพักผ่อนก็ให้ความรู้สึกเย็นใจขึ้นมาได้เหมือนกัน

 

"นี่ ยูชิ"
เด็กหนุ่มผมบ๊อบวีคัตสีแดงเข้มร่างเล็กบางที่นั่งกับพื้นสนามหญ้าหัวพิงต้นไม้ เอ่ยขึ้นเรียกชายข้างตัวที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ

 

"อื๋อ?" คนถูกเรียกหันมามองผ่านแว่นกระจกทรงกลมใส มุคาฮิ กาคุโตะกำลังมองตรงมาทางเขา

"ชั้นง่วง..." กาคุโตะพูดพร้อมกับขยับตัวให้หลังแนบกับต้นไม้ที่ตนพิง

โอชิทาริ ยูชิถอนหายใจเบาๆ ก้มลงดูนาฬิกา "นอนไปก่อนก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้งชั่วโมงกว่า ถึงเวลาเข้าเรียนเมื่อไหร่ชั้นจะปลุกเอง" เขาบอก เสียงสำเนียงแปร่งหูอย่างชาวคันไซ

กาคุโตะผ่อนลมหายใจออกยาวอย่างโล่งใจแม้ว่าคำตอบของยูชิจะเป็นสิ่งที่เขาคาดหวังอยู่แล้วก็ตาม เขาหลับตาลงและขยับตัวเล็กน้อยพร้อมเข้าสู่ห้วงนิทรา

ยูชิแย้มริมฝีปากเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์รอเวลาชั่วครู่ให้แน่ใจว่ากาคุโตะหลับไปแล้ว เขาถอยกระถดเข้ามานั่งใกล้ ๆกาคุโตะและเมื่อเขากำลังจะสัมผัสตัวเด็กหนุ่มตัวเล็ก กาคุโตะลืมตาขึ้น

"อย่าแกล้งชั้นนะยูชิ..." ดวงตากลมโตของเด็กหนุ่มจ้องเขม็ง

ยูชิหยุดนิ่งมองกาคุโตะชั่วครู่ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบา ๆ "ยิ่งพูดก็ยิ่งทำให้อยากแกล้งน่ะสิ"

คนผมแดงทำแก้มป่องอย่างงอน ๆแล้วย้ายตัวมานอนพิงขายูชิต่างหมอนแทนโดยไม่พูดอะไรอีกก่อนจะหลับไปจริงๆ

 

...

...

เสียงออดบอกเวลาดังขึ้น หมดเวลาพักกลางวันแล้ว...

 

เวลาที่เขาอยู่กับมุคาฮิ กาคุโตะช่างผ่านไปเร็วเสียเหลือเกิน ยูชิคิดอย่างนั้น
เขาชอบที่จะได้มองเพื่อนตัวเล็กคนนี้ในทุกอิริยาบถ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...ในตอนที่เขานอนหลับ... ใบหน้าสะสวยน่ารักออกไปทางผู้หญิง กับผมละเอียดสีแดงเข้มทรงแปลกตาเป็นเอกลักษณ์ของเขาช่างดูไร้เดียงสา เขาชอบที่จะได้คอยเฝ้ามองพฤติกรรมของเพื่อนตัวดีคนนี้ตลอดเวลา คิดไปแล้วก็อดยิ้มไม่ได้กับนิสัยที่น่ารักเหมือนเด็กของกาคุโตะ

"กาคุโตะ...ตื่นได้แล้ว" ยูชิกระซิบเสียงแผ่วเบาพลางเขย่าตัวเพื่อนที่ดูเหมือนจะนอนหลับสนิทไปเสียเต็มอิ่ม

"อื๋อ...อืม เอ้อออ" กาคุโตะลืมตาขึ้นแล้วกระพริบตาปริบ ๆปรับสายตาให้ชินกับแสงแล้วหาวหวอดใหญ่ออกมา "หมดเวลาพักแล้วเหรอ ยูชิ"

"อืม ลุกขึ้นไปจากขาชั้นก่อนเถอะ" ยูชิตอบ

"มีอะไรเหรอ ทำหน้าแบบนั้นทำไม" กาคุโตะขมวดคิ้ว มองหน้ายูชิที่อยู่เหนือหัวของเขาพอดี

 

"เปล่า...รีบลุกก่อนเถอะ เหน็บมันกิน..."

***

เนื้อเรื่องเกือบดี...มาตายตอนจบ
สั้นจริงๆเลยจอร์จ...

ชอร์ทฟิคเรื่องนี้ด้นสด ๆ ในหน้า What's Up ในเด็กดี...และชอร์ทฟิคเรื่องนี้

ไม่อนุญาตให้ผู้ใดก็อปไปแปะที่อื่นหรือแอบอ้างเป็นของตัวเองเด็ดขาด หรือแม้แต่เอาไปเปลี่ยนชื่อตัวละครแล้วลงใหม่ นะ-จ๊ะ ^^

หึๆ

พอได้เขียนชอร์ทฟิคเรื่องนี้ก็พบว่า ชี่เขียนยาก! มว๊ากกก ถึงชี่จะหน้าตาดีแต่ก็ไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ถึงขั้นนิสัยไม่ดี ชี่หื่น ชี่เก่ง ชี่เจ้าเล่ห์ คนอะไรเขียนยากชะมัด...

*ชูป้ายเดอร์ตี้แพร์*

ในความรู้สึกส่วนตัวของเรา เราคิดว่ายูชิกับกาคุโตะสองคนนี้มีความสัมพันธ์กันแบบเพื่อนสนิทมากกว่าคู่วายหรือบอยส์เลิฟนะ เป็นเพื่อนซี้ร่วมชั่วร้ายประจำเฮียวเท XD

คราวนี้ไม่รู้จะให้เม้นท์ฟิคหรือรูปดี

รูปวาดในโอเอกากิ PaintBBS และไถเม้าส์หนูด้วยสกิลที่ต่ำที่สุดในบอร์ดเช่นเคย (ซิก ๆ TwT)

เรื่องนี้เขียนตามรูป คือวาดรูปก่อนแล้วค่อยเขียนฟิคไปตามอารมณ์รูป... ไม่บอกหรอกว่าตอนวาดกับตอนเขียนน่ะฟังเพลงคนละอารมณ์กันเลย แต่นั่นมิใช่ปัญหา * *

เอาฟิคลงฉลองธีมใหม่...เรอะ? ช่างเถอะ...

edit @ 2007/08/17 17:23:08

edit @ 12 Dec 2007 19:09:40 by แมลงปอยิ้ม @ DOUBLE PURI