พลาด...

posted on 12 Jul 2008 14:05 by malangporyim  in Diarua-of-Me

เผลอเอาตัวไปทะเลาะกับคนที่ไม่รู้อะไร...หึ พลาดซะแล้วเรา

ใช่ซิ ก็เรามันยังเด็ก ไม่ควรไปเถียงผู้ใหญ่

ถึงแม้ว่าผู้ใหญ่บางคนนั้นจะโง่ดักดานถึงเพียงใด

เป็นเด็กนี่มันเสียเปรียบจริง ๆ เลยน้า~

แต่มันก็ไม่ผิดไม่ใช่เหรอ ที่เด็กจะมีความฝันเป็นของตัวเอง ความใฝ่ฝันที่ไม่ได้ถูกผู้ใหญ่บางคนยัดเยียดให้

อยากทำงานอย่างมีความสุขกับสิ่งที่ชอบมากกว่ามีเงินแต่ไร้ความฝัน

อืม... ทำไมผู้ใหญ่ถึงไม่เข้าใจคำนี้นะ เราเพิ่งจะเริ่มเดินไปตามทางที่อยากจะไปได้เพียงแค่ครึ่งทางเอง ยังอย่าเพิ่งมาขัดขาสิ ยังอย่าเพิ่งมาการันตีว่ามันจะไม่ดีสิ

ทั้ง ๆ ที่เขาเองก็ไม่ได้รู้อะไรในปลายทางของเรามากไปกว่านี้เรารู้หรอก

แล้วถ้าเราไปจนถึงสุดทางแล้วพบว่ามันไม่ดียังไง เราก็จะเป็นผู้รับผิดชอบชีวิตของตัวเราเอง จะไม่ให้หนักหัวใครหรอกนะ ^^

อืมมม แล้วถ้าเถียงเราไม่ได้ทำไมต้องอ้างบุพการีเรามาพูดล่ะ? ไม่รู้เหรอว่ามันไม่ดี ไม่มีคนสั่งสอนรึไง? หืม?

พ่อเราเองก็มีความใฝ่ฝันแต่ยังเด็ก อาจจะไม่เหมือนกันกับเรา แต่เขาก็มีความฝันของเขาเอง เราคิดว่าถ้าเป็นพ่อเรา เขาก็คงจะคิดเหมือน ๆ กับเรานั่นล่ะ...

เขาอาจจะเถียง?

เขาอาจจะไม่เถียง?

ไม่รู้สิ แต่เราเถียงล่ะนะ... เพราะนี่คือเราไม่ใช่พ่อเรา

ฉันกับคุณเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน เพราะฉะนั้นการที่เราคิดแตกต่างกันคงเป็นเรื่องที่ห้ามไม่ได้

แต่การที่จะห้ามใจตัวเองไม่ให้เอาความคิดตัวเองมาครอบคนอื่นนั้น เราเชื่อว่าในคนที่ชอบอ้างถึงวัยวุฒิมากมายนั้น ควรจะห้ามใจตัวเองได้ให้สมกับที่อ้างมาแน่นอน ^^ นะ?

แล้วสุดท้ายคุณเองก็เอาอำนาจตัวเองมาใช้ข่มคนที่อยู่ต่ำกว่า...

"ถ้าไม่ชอบก็ออกไปเลยไป"

เธอเป็นเด็กอนุบาลรึไง? แบบที่พอเถียงไม่ได้ก็แหกปากกรีดร้องน่ะ

ถ้าไม่คิดจะเตรียมใจรับคำตอบที่แตกต่างจากที่ตนเองคิด พอได้ยินคำตอบที่ไม่เป็นดังใจแล้วโมโห แล้วจะมาถามเราทำไม

ไม่รู้รึไงว่าคนเราย่อมมีความคิดแตกต่่างกันน่ะ หืม?

เราเองก็ได้สรุปจากที่เราทะเลาะกันเมื่อครู่และไตร่ตรองให้ดีแล้ว ถึงเพิ่งพบว่า...

ชั้นไม่ควรเอาเวลามาเสียกับการทะเลาะกับคนอย่างเธอเลย

เราพลาดไปแล้วจริง ๆ ^^

จะโดนใครด่าไหม ว่าทำไมเพิ่งมาทำเอาตอนนี้ ฮ่าๆๆ คนอื่นเค้าทำกันชาติกว่าแล้ว กร๊าก

แทคนี้โดนมาจากพี่อุริ จ้ะ

Tagเมื่อชั้นป่วยดั่งนิยาย ver. tenipuri

คำสั่ง

จงตอบคำถามต่อไปนี้ตามใจตัวเอง
สามารถตอบให้น้ำเน่าหลุดเรื่องจริงได้ตามต้องการ  

เพราะมันคือแถกป่วยดั่งนิยาย


1. เลือกตัวละครในเทนิปุริที่ตัวเองอยากจะเป็น

อาโตเบะ เคย์โกะ

2. คุณถูกสั่งให้ป่วย   แต่ว่าเลือกได้  (ตามบท)  จะเลือกป่วยเป็นอะไร
เมื่อวานโดนพวกกาคุโตะกับจิโร่ทำถังน้ำตกใส่จากชั้นบนอาคารเรียนสองถัง เป็นหวัดนิดหน่อยเท่านั้นเอง

3.  สถานที่รักษาตัว (ที่บ้านหรือโรงบาลหรือที่อื่น)
ก็เรียกให้หมออันดับหนึ่งของญี่ปุ่นมารักษาที่คฤหาสน์น่ะสิ ทำไมต้องไปที่โรงพยาบาลให้ยุ่งยากกันด้วยล่ะ อ๋าน?

4. คุณหมอเจ้าของอาการไข้ของคุณ
แพทย์อันดับหนึ่งของโรงพยาบาลอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น ชื่อว่าอะไรโอเระซามะไม่ได้จำ...

5. ป่วยซักกี่วันดี ?
วันเดียวก็เกินพอแล้ว

6. ระดับอาการร้ายแรงขนาดไหน
จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก แต่เสียงแหบมีน้ำมูกแบบนี้จะออกข้างนอกได้ยังไงกันล่ะ?

7. คนที่มักมาเยี่ยมคุณทุกวัน
คาบาจิ เห็นว่าหยุดเรียนมาเฝ้าไข้ทั้งวัน ทั้ง ๆ ทีไม่ต้องก็ได้แท้ ๆ
แล้วก็พวกลูกทีม แห่กันมาตอนเลิกเรียน มีชิชิโดะมาพูดจาเยาะเย้ยที่ไม่ได้ไปซ้อมเทนนิส กับโอชิทาริที่มาทำตัวน่ารำคาญ กับพวกที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว อ้อ ฮิโยชิ นายอย่าเข้าใจผิดนะว่านี่คือโอกาสของนาย หึๆ กว่าจะถึงเวลาของนายน่ะ มันยังอีกนานน่า...

8. ของที่เค้ามักเอามาเยี่ยม
ก็พวกของกินกระจอกธรรมดาๆ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลยไม่ได้สนใจ อ้อ โอโทริเอาดอกไม้ช่อใหญ่มาเยี่ยมด้วย

9. อาหารที่ไม่ว่าจะรู้สึกพะอืดพะอมเพราะป่วยเท่าไหร่ก็จะต้องทานให้หมดให้ได้ 
หึ ไม่มีหรอกนะ โอเระซามะไม่ใช่เด็ก ๆ ที่งอแงไม่ทานอาหารนี่ แล้วก็อาหารที่จะสั่งให้เชฟทำมันก็ต้องเป็นอาหารที่เราจะกินไม่ใช่เรอะ -*-?

10.  คนที่ถ้ามาเยี่ยมล่ะก็คุณจะปาแจกันใส่หัวมันทันที
โอชิทาริ ที่ชอบเข้ามาใกล้ ๆ แตะเนื้อต้องตัวอยู่บ่อยๆ ... แต่แจกันในบ้านของโอเระซามะก็ดีเกินกว่าจะเอาไปปาหัวนาย

11.  จู่ๆก็ฝันร้ายกลางดึกเพราะว่าพิษไข้   คนแรกที่เข้ามาดูอาการของคุณ ?
แล้วจากนั้นเค้าดูแลคุณยังไง

หมอเจ้าของไข้ แล้วก็คาบาจิ มาปลุกแล้วเอาผ้าชุบน้ำลูบ ๆ

12.  คนข้างห้องของคุณเป็นตัวจริงของชมรมเทนนิสโรงเรียนอื่น  เค้าคือใคร
มีแต่คาบาจิที่โอเรซามะให้นอนห้องข้างๆ แต่สุดท้ายก็เรียกให้มานอนเป็นเพื่อนที่ข้าง ๆ เตียงแทนอยู่ดี

13.  วันแรกที่เข้ามารักษา   ก็ไปทักทายห้องข้างๆ เป็นยังไงบ้าง
ไม่ได้ไปหา แค่ใช้ให้คนไปเรียกเดี๋ยวก็เดินเข้ามาแล้ว

14. เรื่องที่มักคุยกับเพื่อนข้างห้อง
เบื่อ ไม่อยากอยู่บ้าน

15. สิ่งที่อยากได้ที่สุดตอนที่นอนป่วยอยู่บนเตียงขยับตัวไม่ได้
ของที่อยากได้ก็มีคนเอามาประเคนถึงที่หมดแล้วล่ะ 

16. ถ้าหายแล้ว คนแรกที่อยากพบ
กาคุโตะกับจิโร่ -*-
แล้วก็โค้ช

17.  ถ้าหายแล้ว  สิ่งแรกที่อยากทำ
สั่งให้กาคุโตะกับจิโร่ล้างห้องน้ำของชมรม
ไปรายงานตัวกับโค้ชเพื่อไม่ให้โดนไล่ออกจากตัวจริง

18.  คู่อริในโรงพยาบาลของคุณคือ
โอชิทาริ... ถ้าจะมาทำตัวปัญญาอ่อนที่บ้านชั้น ไม่ต้องมายังจะดีซะกว่า

19  พออาทิตย์ที่สองก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมา เลยวางแผนแกล้งคู่อริแก้เซ็งซักหน่อย
หาซื้อแจกันถูก ๆ ไปปาหน้ามัน..

20  วันที่ไข้ขึ้นแล้วเพ้อไม่รู้สึกตัว  ตอนนั้นใครอยู่ด้วย
คาบาจิ

21. อีกวันนึงได้เจอกับคนที่อยู่ด้วยเมื่อวานตอนที่เพ้อ  เค้าก็ยิ้มแปลกๆให้ 
ตอนนั้นในใจคิดยังไง

ห๊ะ คาบาจิ นายยิ้มเรอะ???? นายป่วยรึไง?

22. แล้วจะถามเค้ามั้ยว่าเมื่อวานเราพูดอะไรแปลกๆ ออกไป
ไม่ถาม -*- เพราะโอเรซามะไม่ได้พูดอะไรแปลก

23. สุดท้ายแล้วถึงจะถามไม่ถาม คนๆนั้นจะมาบอกคุณอยู่ดีว่าเมื่อวานคุณน่ะ
เพ้อถึงชื่อเค้าออกมา
......... (พูดไม่ออก)

24. วันสุดท้ายที่ต้องออกจากโรงพยาบาล (หรือหายป่วย)จะทำอะไรบ้าง
ไปซ้อมเบา ๆ ที่คอร์ทเทนนิสส่วนตัวกับคาบาจิแก้เซ็ง เสร็จแล้วก็ไปดูของที่พวกลูกทีมเอามาเยี่ยมว่ามีอะไรบ้าง หึ... ชิชิโดะ ปกติมีใครเค้าซื้อยาหม่องมาเยี่ยมไข้กันบ้างหา ไม่ได้เรื่องจริงๆเลยนะนายน่ะ




กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด จบแล้ว เขียนยาก T_T
รู้สึกเหมือนเรายังสวมวิญญาณเก๋ไม่เต็มที่ นึกไม่ออกด้วยล่ะว่าจะทำยังไงถ้าเกิดเหตุการณ์ในแต่ละข้อขึ้นมา (แล้วจะเลือกทำอาโตเบะทำไมวะ) จริง ๆ อยากเขียนของคนอื่นในทีมด้วยล่ะ แต่ขี้เกียจแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

สัปดาห์นีอัพถี่ เครียด ทำงานให้ที่บ้านแทบไม่ได้ลุกจากคอมเลย =  =,,